Bewegende stipjes
Eén van de redenen waarom ik zo graag aan macrofotografie doe is dat je voortdurend nieuwe dingen ontdekt waarvan je het bestaan niet eens vermoedde. Het kan gaan om een waarneming van bepaald gedrag of het spotten van een beestje waar je misschien nog nooit van had gehoord. Dit laatste was het geval toen ik enkele minuscule, bewegende stipjes ontdekte op het water aan de oeverrand van onze vijver. Ik haalde er onmiddellijk mijn camera bij en wisselde nog snel van objectief. Met het blote oog kon ik nauwelijks zien wat het was, dus had ik een sterke vegroting nodig om deze dwergjes herkenbaar in beeld te kunnen brengen. Daarom twijfelde ik niet en koos ik resoluut voor de Laowa 25mm f/2.8 2.5-5X Ultra-Macro lens. Deze lens heeft, bij gebruik op een fullframe camera, een vergroting van maximum 5x ware grootte. Ideaal voor héél kleine onderwerpen natuurlijk, al vraagt het enige oefening en wat geluk om er goede resultaten mee te halen.
Sterk vergroot blijkt het gewoon dwerglopertje verrassend mooi te zijn. Het plantje rechts in beeld is kroos - ©Wim Acke
Verrassend mooi
De eerste beelden waren verre van perfect maar toch kon ik zien dat het om een diertje ging dat ik niet kende. Toen ik inzoomde op mijn camerascherm zag ik dat er grote en kleinere exemplaren tussen zaten en dat ze bovendien ook nog eens van kleur verschilden. Ze waren in elk geval verrassend mooi. Mijn vermoeden dat het om een héél kleine wants ging werd later na wat opzoekingswerk bevestigd. Het betrof namelijk het "gewoon dwerglopertje" (Microvelia reticulata). Het verschil in kleur en grootte tussen de individuen kon verklaard worden doordat het om volwassen en jonge dwerglopertjes ging. En wat de grootte betreft, volgroeid meet dit beestje maximum twee millimeter.
Deze nimf (jonge wants) is zo klein dat ze letterlijk op het water loopt - ©Wim Acke
Geen vleugels
Onvolwassen wantsen hebben geen vleugels. En alhoewel de meeste wantsen in het volwassen stadium wel gevleugeld zijn, is dit bij het gewone dwerglopertje niet altijd het geval. Je hebt zowel gevleugelde - als ongevleugelde exemplaren. In het vakjargon noemt men dit "apteer" en "macropteer". Het zou te ver leiden om hier uit de doeken te doen hoe dit komt, maar zoals je op de eerste foto in dit artikel kan zien heeft dit individu geen vleugels en is dus "apteer".
Een gewoon dwerglopertje doet zich tegoed aan zijn prooi - ©Wim Acke
Vergis je niet
Deze kleine dwergjes mogen er dan wel lieflijk en schattig uitzien maar vergis je niet, het zijn geduchte jagers die er een dierlijk menu op nahouden. Met hun zuigsnuit eten ze zowat alles wat ze kunnen bemachtigen. Denk hierbij aan watervlooien maar ook allerlei andere beestjes die per ongeluk in het water belanden. Op de bovenstaande foto lijkt het grijswitte beestje het onfortuinlijke slachtoffer te zijn. Het andere diertje erbovenop is vermoedelijk een soort watermijt die meesmult van het feestmaal.
Reactie plaatsen
Reacties
Super interessant en prachtige beelden!
Dankjewel! :-)
Wat een interessant artikel met prachtige foto's.
Dankjewel Donna! :-)
Prachtig!!
Merci Wim! :-)
Mooi Wim.
Danku Rudi! :-)