Rover op stelten

• Steltloper
• Vaste gast
• Talloze beelden
• Geduchte rovers
• Lucky shot

Steltloper

Enkele jaren geleden zag ik bij toeval een klein insect op de buitenmuur, achteraan onze woning. Weldra zag ik er nog enkele maar ik kon deze beestjes niet meteen op naam brengen. Wat echter meteen opviel was dat ze bijzonder hoog op de poten stonden, wat hen een typische en opvallende houding gaf. Ze leken als het ware op stelten te lopen. Naderhand bleek het om Medetera diadema te gaan, een vliegensoort zonder Nederlandse naam die behoort tot de familie van de slankpootvliegen (Dolichopodidae). En inderdaad, met hun lange ledematen  hebben ze hun naam niet gestolen.

Vaste gast

Sindsdien zie ik ze jaarlijks als vaste gast in onze tuin. Naar alle waarschijnlijkheid was dit voorheen ook al het geval maar had ik ze nog niet opgemerkt. Dus ook dit jaar waren ze weer van de partij, al was het ditmaal niet zozeer op de buitenmuur maar op de stam van onze appelaar. Regelmatig  zag ik er enkele samen in een klein groepje foerageren en het werd bijna een gewoonte om dagelijks snel even te checken of ze er waren.

Talloze beelden

Ik had al meerdere pogingen gedaan om Medetera diadema te fotograferen - met wisselend resultaat trouwens. Maar ook al heb ik al talloze beelden van deze prachtige vlieg, als macrofotograaf kan ik er zelden aan weerstaan om mijn camera boven te halen als ik iets moois in het vizier krijg. Dus toen ik de slankpootvliegen dit jaar voor de eerste keer opmerkte, leek het me een leuk idee om ze ook eens in deze setting te fotograferen.

Medetera diadema met springstaartje als prooi - ©Wim Acke

Geduchte rovers

Je kan je afvragen op hoeveel verschillende manieren je een dergelijke vlieg kan fotograferen? Is het niet allemaal 'een beetje van hetzelfde'? Ik durf te zeggen van niet. Elk beeld is net een tikkeltje anders: de houding, het licht, de achtergrond, de scherptediepte, … Daarnaast kan je nooit voorzien wat voor bijzonders er zich voor jouw lens zal afspelen. Zo merkte ik dit jaar voor het eerst dat deze steltlopers geduchte rovers zijn die bliksemsnel kunnen toeslaan. Het viel me op dat ze zeer regelmatig een korte uithaal deden in de lucht om dan onmiddellijk op dezelfde plaats terug te landen. Het bleek hun jachttactiek te zijn waarmee ze een prooi probeerden te vangen. Volgens de literatuur leven ze voornamelijk van andere insecten die nog kleiner zijn dan zijzelf, zoals minuscule mugjes en andere vliegjes, bladluizen, …

Lucky shot

Uiteindelijk was ik tweemaal getuige van een geslaagde jachtpartij. Leuk om te zien maar, gezien de kleine afmetingen van jager en prooi, niet evident om dit mooi op foto  vast te leggen. De eerste keer was het slachtoffer een klein bronswespje, maar er waren teveel storende elementen in beeld. Geen geslaagde opname dus. Enkele dagen later kreeg ik een tweede kans. De vlieg die ik voor de lens had verdween plots uit beeld en kwam zowaar terug aanvliegen met een springstaartje . Het gebeurde allemaal heel snel en onverwacht, dus fotografeerde ik zoveel als ik kon, acht beelden in totaal. Die laatste zeven bleken overbodig want het eerste beeld bleek een lucky shot.

PS Dit artikel is ook verschenen in het driemaandelijkse tijdschrift Natuur en landschap Meetjesland (Herfst 2026)